Tagarchief: Willem GIJSSELS

ALLEEN WILLEM GIJSSELS.

ALLEEN

WILLEM GIJSSELS.

In doffen schemer is de dag verscheiden.
Traag wikkelt de avond in een vlottend dons
De dromende aarde. Naar de verre weiden
Een vrouwken blikt en zegt een vaderons.

Langs tere zoenen van den avondzegen
Glijdt weemoed neer in ’t oude moederhert,
Dat zacht gedragen door de levenswegen
Het verst verleden langzaam naderterdt.

Daar voelt ze ’t klamme zweet weer, mild bevruchtend
Op ’t zwoegend lichaam en ze ziet den oogst
Want hobben tobben was ’t van in den uchtend
Tot ’s avonds laat, voor ’t welbeminde kroost.

Toen viel er niet te denken aan verpozen,
Zoonauw kreeg zij haar dagtaak afgedaan.
Ze ziet haar kindren van gezondheid blozen.
Dan. opgegroeid, ter grote stede gaan ..

Met de ijlte van den avond om zich henen.
Denkt ’t vrouwken na: « er kwam geen. einden aan
En ’t vindt nu tijd te veel om stil te wenen…

postkaart verstuurd 1913

Advertenties

De Helpers Willem Gijssels

De Helpers
Willem Gijssels

Wie riep u uit de diepten van het woud,
U wolven en u raven, onheilsboden ?
Gij helpers van den dood en zijn genoden
Ter tafel, die een rijken buit ontvouwt

Heeft hongersnood u tot den roof verstout ?
Geen nood, langs honderd rode wonden vloden
De koude zielen der gevelde doden.
Die tot festijn de dood u voorbehoudt.

Walkuren, schrikt u ’t bloedig schouwspel af.
Voert gij geen helden meer naar ’t weids Walhal ?
Wacharm ! Met ros en schild en gouden spere !…

De loden hemel blijft een welvend graf.
Waaruit noch loon noch liefde komen zal.
En de aarde klaagt een eindloos miserere.

nieuwjaarskaartje zonder datum, de nieuwjaarskaartjes en de gedichten hebben geen relatie met elkaar is gewoon leuk voor sommige mensen die niet van gedichten houden

Pax Willem Gijssel

Pax
(Muziek van J.-J. van Beers)
WILLEM GIJSSEL

Weest verblijd ! Hij is geboren,
Die het licht verspreiden zal !
’t Woord is weder vlees geworden !
Om door goddelijke wonden,
Ons te redden uit verval !
Hallelujah ! Alle monden
Loven hem met luid geschal I

Weest verblijd !. Zijn woorden breken
Allen dwang ,en boos geschil.
Vrede moet de wereld winnen 1
Waar, vereend in vreugd en smarten,
Mensen zijn van goeden wil !
Hallelujah ! Aller harten
Smelten saam in dankgetril !

Weest verblijd• ! ’t Is dag geworden.
Waar het kruishout zich verhief.
Stralen golven over de aarde !
Sedert op den berg Calvarie
Klonk der mensen eeuwge grief:
Eli Lánia ! Sabacthani!
Mensen hebt elkander lief !

ALLEEN Willem GIJSSELS

ALLEEN
Willem GIJSSELS
In doffen schemer Is de dag verscheiden,
Traag wikkelt de avond in een vlottend dons
De droomends aarde. Naas de verre weiden
Een vrouwken blikt en zegt een vaderons

Langs teere zoenen van den avondzegen
Glijdt weemoed neer in’t oude moederhert,
Dat zacht gedragen door de levenswegen
Het verst verleden langzaam naderterdt.

Daar voelt ze, ’t klamme zweet weer, mild bevruchtend
Op ’t zwoegend lichaam en ze ziet den oogst
Want hobben tobben was ’t van in den uchtend
tot ’s avonds laat, voor ’t welbeminde kroost,

Toen viel er niet te denken aan verpozen
Zoo nauw kreeg zij haar dagtaak afgedaan.
Ze ziet haar kindren ven gezondheid blozen,
Den. opgegroeid, ter grote stede gaan .

met de ijIte van den avond om zich henen,
Denkt ’t vrouwken na, a er kwam geen enden aan e
En ’t vindt nu tijd te veel om stil te weenen..
Willem GIJSSELS