Tagarchief: Raymond  Herreman

ALLZU MENSCHLICH Raymond Herreman

ALLZU MENSCHLICH
Raymond Herreman
Gij zoekt de koele hoogte niet,
hart. van ’t ongevoelen ,
dat glimlacht om het hardst verdriet
en overschouwt al doelen.

Nog strijdt uw rust met kleine vrees
en durft gij niet te kiezen
— van alle leed getrootste wees
uw weemoed te verliezen.

En kleinmoed jaagt uw vrede kwijt,
O hart van geen betrouwen,
dat, bang van eigen duisterheid.
de liefde zoekt bij vrouwen.

nieuwjaarskaartje verstuurd 1911 frgr5 108

Advertenties

Lentemorgen Raymond Herreman

Lentemorgen

Raymond Herreman

De morgenlucht doorbibbert mijn gedachten
die vrolijk op de koele zon wachten,
en geen zwaarte weegt meer in mijn hoofd ;
maar de ijlte van de Lente en ‘t openspringen
der lucht botten, en het vogelen – zingen
bloeit vóór in mij, nog aarzelend en gedoofd.

Komt nu de rijkste Zomer van het leven,
die mij een bronzen Herfst, en oogst zal geven,
waarmede ik, trots. geen nood meer vrees?
Zo wil ik zijn gelaten om de jaren,
die hongerig van hopeloos hopen waren.
nu ‘k in deze rille morgenlucht genees.

nieuwjaarskaartje verstuurd 1911 frgr 2m5

Gent Raymond Herreman

GENT

Raymond Herreman
Velden van Vlaanderen, breedgespreid
in de Juli-zon, die mij geneest ;
Leie als een koestrenden arm gevleid
om der welige weiden jongen leest ;

torens van Gent in ’t feest van de lucht
geheven boven de stad als een krans :
Kerken uw vroomheid en belfort uw vlucht,
klokken uw hooglied en beiaard uw dans.
Nu ‘k in den vreemde ‘t. verdriet afschud.
dat, om liefde onzalig. mijn jeugd bevrat,
heb ik uw aarde in gedachte genut
en. Vlaanderen ‘k loop van uw Zomer zat.

BIJ DEN TERUGKEER VAN HERCULES Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules
BIJ DEN TERUGKEER VAN HERCULES
Raymond Herreman

Gij zijt mijn leven,
Gij zijt mijn God :
mij U te geven
is ’t één gebod;

Mij in Uwe armen
voelen vergaan
is Uw erbarmen
en mijn bestaan.

Zo lig ik toevend
Uw liefde en lust,
mijn hemel proevend
waar Gij mij kust.

kaartje verstuurd 1906 frrd10 4 2989

SIMPELE DROOM Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules
SIMPELE DROOM
Raymond Herreman

Ik zit en wacht; hij zal nog komen,
alsook de, zon gans verbloedt.
In ’t open vuur springt wild de stoet
van mijne dromen.

Het huis is al van hem vervuld
ter muren beven zijn gebaren,
en ‘k strijk mijn handen door zijn haren
der vlam verguld.

Zijn ogen lichten uit het duister
al voor zijn komst ; en waar ik wacht
voel ik hem naderen en hij lacht
om wat ik fluister.

verzonden 1906

VERTWIJFELING Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules
VERTWIJFELING
Raymond Herreman

Mijn hart is tot den dood gewond;
ik proef uw laatsten kus te kil
op ’t koortsig leven van mijn mond
dan dat ik nog te leven wil.

Uw beeld hield lang mijn leed omhuld,
en borg mijn magerte als een kleed ;
nu ben ik gans van dood vervuld,
die van geen zoete leugen weet.

En ‘k voel me rijzen in de Eeuwigheid,
met ’t branden van deze laatsten waan :
dat gij uwe armen openbreidt,
en ‘k mag aan uw sterk hart vergaan…

kaartje verstuurd 1906

 

DE AFREIS. Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules

DE AFREIS
Raymond Herreman

O, zie Hercules. wat ge spreekt
is als een nachtelijke donder
die gans mijn huis-van-liefde breekt.
en ik verga er onder.

En gij, Hercules zijt reeds vér,
terwijl ik sliep nog voortgetogen;
want, binst ik schrei, gloeit. als een ster
Een zoen op bei mijn ogen

Ik houd mijn mond den dood bereid,
maar geen tranen vloeien :
want ‘k voel tot in de troostloosheid
mijn liefde groeien.

postkaart verstuurd 1905 frlgr5 as321 3 de mand is vol dat verdient een beloning