Tagarchief: Raymond  Herreman

Gent Raymond Herreman

GENT

Raymond Herreman
Velden van Vlaanderen, breedgespreid
in de Juli-zon, die mij geneest ;
Leie als een koestrenden arm gevleid
om der welige weiden jongen leest ;

torens van Gent in ’t feest van de lucht
geheven boven de stad als een krans :
Kerken uw vroomheid en belfort uw vlucht,
klokken uw hooglied en beiaard uw dans.
Nu ‘k in den vreemde ‘t. verdriet afschud.
dat, om liefde onzalig. mijn jeugd bevrat,
heb ik uw aarde in gedachte genut
en. Vlaanderen ‘k loop van uw Zomer zat.

Advertenties

BIJ DEN TERUGKEER VAN HERCULES Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules
BIJ DEN TERUGKEER VAN HERCULES
Raymond Herreman

Gij zijt mijn leven,
Gij zijt mijn God :
mij U te geven
is ’t één gebod;

Mij in Uwe armen
voelen vergaan
is Uw erbarmen
en mijn bestaan.

Zo lig ik toevend
Uw liefde en lust,
mijn hemel proevend
waar Gij mij kust.

kaartje verstuurd 1906 frrd10 4 2989

SIMPELE DROOM Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules
SIMPELE DROOM
Raymond Herreman

Ik zit en wacht; hij zal nog komen,
alsook de, zon gans verbloedt.
In ’t open vuur springt wild de stoet
van mijne dromen.

Het huis is al van hem vervuld
ter muren beven zijn gebaren,
en ‘k strijk mijn handen door zijn haren
der vlam verguld.

Zijn ogen lichten uit het duister
al voor zijn komst ; en waar ik wacht
voel ik hem naderen en hij lacht
om wat ik fluister.

verzonden 1906

VERTWIJFELING Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules
VERTWIJFELING
Raymond Herreman

Mijn hart is tot den dood gewond;
ik proef uw laatsten kus te kil
op ’t koortsig leven van mijn mond
dan dat ik nog te leven wil.

Uw beeld hield lang mijn leed omhuld,
en borg mijn magerte als een kleed ;
nu ben ik gans van dood vervuld,
die van geen zoete leugen weet.

En ‘k voel me rijzen in de Eeuwigheid,
met ’t branden van deze laatsten waan :
dat gij uwe armen openbreidt,
en ‘k mag aan uw sterk hart vergaan…

kaartje verstuurd 1906

 

DE AFREIS. Raymond Herreman

Liedjes van Vera vrouw van Hercules

DE AFREIS
Raymond Herreman

O, zie Hercules. wat ge spreekt
is als een nachtelijke donder
die gans mijn huis-van-liefde breekt.
en ik verga er onder.

En gij, Hercules zijt reeds vér,
terwijl ik sliep nog voortgetogen;
want, binst ik schrei, gloeit. als een ster
Een zoen op bei mijn ogen

Ik houd mijn mond den dood bereid,
maar geen tranen vloeien :
want ‘k voel tot in de troostloosheid
mijn liefde groeien.

postkaart verstuurd 1905 frlgr5 as321 3 de mand is vol dat verdient een beloning

Leedwezen Raymond Herreman

Uit De Verloren Zoon

3 Leedwezen
Raymond Herreman

Laat te nacht de stallen open
waar ons moede koeien rusten
met mijn lam gevierde lusten

Laat te nacht de stallen open
dat ik, zieke en zatte duive
onder ’t lauw berouw gestopen.
ook mijn schaamte er binnenschuiven

‘k Zal er bidden tot den morgen
naast de goed-doorvoede koeien,
tot ze, ontwaakt, naar uwe zorgen
met hun geerge kelen loeien.

Laat me, zonder woord of teken.
den de trage beesten leiden
naar de koele en klare beken
en de paal-omsloten weiden ;

En geen dagen zullen vallen.
zonder dat ik dankend keere
naar uw avondlijke stallen,
en mijn zwerversdriften were

kaartje verstuurd 1916

 O, DOOLAAR Raymond Herreman

Uit De Verloren Zoon

O, DOOLAAR
Raymond Herreman

O doolaar die de zorge zijt ontlopen
als een winde koelde om uw heet lijf;

O doolaar, over al uw leed gestopen
de vingren, in de zakken van uw hopen.
van ‘t. vruchtelooze grijpen stijf..

O Dompelaar ter banen zonder bate,
die voeren buiten leve en over dood;

O Dompelaar ter donkre dromenstrate
die daags u lokt maar waar gij ’s avonds late
uw hart biedt voor een bete brood

O schrompel  schaap het moederschaap ontlopen
alwaar uw koorts gekoesterd wordt ten stal
Is niet de walg van ’t zwerven tot uw keel gekropen
en keert ge met uw lap gereten hopen
naar  moeder niet die  ’t naaien zal.

Kaartje gestuurd in 1916