Tagarchief: Marcel Lambin

Als ’t Avond wordt… Marcel Lambin

Als ’t Avond wordt…

Marcel Lambin
Voor J.
Als ’t avond wordt, en stille, stille,
En niets beroert de stille lucht
Dan ’t heimvol fluisteren van het windje
Dat in het hangend lover zucht:
Als sterrekens zoo lieflijk pinklen
In ’t dromen van den blauwen-nacht;
Als ’t matte maantje zoetjes monkelt
En alles sluimert, vredig-zacht :
Dan dwaal ik rond en in gepeinzen
Ontwaar ik uw bekoorlijk beeld,
En ‘k voel uw warme liefdekussen
En ‘k hoor een nachtegaal die kweelt…

Nieuwjaarskaart verstuurd 1919

Advertenties

Ik heb zoo vaak geluisterd MARCEL LAMBIN.

p

Ik heb zoo vaak geluisterd
MARCEL LAMBIN.

ik heb zoo vaak geluisterd
Met stil-beroerd gemoed,
Wanneer ’n zonnestraaltje
Mijn harte zingen doet.

Gelijk ’n nachtegale
In blauwen meiennacht
Uit zijne kele tovert
’n rijke tonenpracht,

Zoo zingt er in mijn harte
’n wonder vogelkijn,
Dat mij steeds meer bekorend
Mij dwingt tot dichter-zijn.

O mocht het altijd zingen
Van reine levensvreugd, –
Te vroeg toch zal ’t bewenen –
De heengevloden jeugd.

nieuwjaarskaartje verstuurd 1908

BIJ ’T AVONDKLOKJE Marcel Lambin

g

BIJ ’T AVONDKLOKJE
Marcel Lambin

Hel zilvren licht der maan,
Op de aarde uitgespreid,
Beglanst met effen gloor
De vlakte wijd en zijd.

Geleund op ’t log geweer
Geklemd in vaste hand
Een schildwacht speurend kijkt
Met aandacht over ’t land.

Teer zacht is ’t in den nacht.
Het windje ruisend zucht
En wolkjes drijven weg
In loze, speelse vlucht….

Daar spitst hij ’t luist’rend oor…
Stil. . hoort. . een klokje luidt
En giet zijn galm van stille
kalme vrede uit….,

vervolgekaartje van gisteren

IK HEB ZO VAAK GELUISTERD. MARCEL LAMBIN.

IK HEB ZO VAAK GELUISTERD.
MARCEL LAMBIN.

ik heb zoo vaak geluisterd
Met stil-beroerd gemoed,
Wanneer ’n zonnestraaltje
Mijn harte zingen doet.

Gelijk ’n nachtegale
In blauwen meiennacht
Uit zijne kele toovert
’n rijke tonenpracht,

Zoo zingt er in mijn harte
’n wonder vogelkijn,
Dat mij steeds meer bekorend
Mij dwingt tot dichter-zijn.

0 mocht het altijd zingen
Van reine levensvreugd,
Te vroeg toch zal ’t bewenen –
De heengevloden jeugd.

Postkaart 1905 (is een serie van 5 waar ik er vier van heb)Franse soldaat van 1870