Tagarchief: Hendrik Cayman

Herinnering 2 Hendrik Cayman

Herinnering 2
Hendrik Cayman
O, schoon waart gij, o lief, in ’t weiflend zacht-ontwijken
van mijn eerste liefdgebaar, schoon als dageraad
die, bloeme-schuchter, slechts teer-weiflend opengaat
en zacht ten dage groeit, maar nog geen dag wil lijken
En schoon ook waart ge, o lief, toen gij me teer kwaamt reiken
toen gij me mildlijk bood, in liefdes overdaad,
de bleke kelke van uw driften-schoon gelaat.
teer-roze als avondlucht in ’t eerste sterreprijken!
En toch, wat me uit ’t verleen het schoonst blijft tegenwenken
’t is niet uw blauwig oog, ’t is niet uw lippen rood
maar wel de diepre vreugd die de eigen fancy bood ,
die lang na uw liefde nog leefde in mijn herdenken!
En dat’s mijn zware zonde en dat ’s mijn liefde dood
dt ik zelf in mijn ziel dit Schoonste-Zelf dierf krenken.

nieuwjaarskaart verstuurd 1923

Advertenties

HERINNERING Hendrik Cayman

HERINNERING
Hendrik Cayman
Nog denk ik vaak aan u, al is mijn liefde dood,
al voedt de smart niet meer mijn stil-gelaten rouwen ;
nog denk ik vaak aan u, al zag ‘k sinds vele vrouwen,
wien ‘k driftig-blij de kelk van mijne passie bood.
En zoals geur ook blijft na bleke bloeme dood,
zo laat herinnering vaak min droom u nog aanschouwen,
zoals mijn reinere ziel, in teder kelk ontvouwen,
u eens, gelijk geen ziel op aarde heeft vergood
De dagen jaren vloón sinds d’eeuvvig-droeve scheiding,
en dagen, jaren vloón van onheilvolle ontwijding
van wat eens stil en vroom mijn schoonste-zelf me gaf!
En ‘k wete niet, o vrouw, al doddet gij ons liefde,
mij drukt een zwaarder zonde hoe zwaar gij zelf mij griefde :
slechts liefde schondt gij ’t leven ! Herinnering ik : ’t graf!…

Postkaart verstuurd 1923