Tagarchief: G. Bardemeyer

MORGEN G. Bardemeyer

MORGEN

G. Bardemeyer

Bestendige metamorfoze, beeld na beeld,
(geen plotse opeenvolging maar
onzichtbaar
vervloeien in elkaar),
zo de overgang van onbestendig uitzicht in de stad.
Overal bezwijkt de stilte, door elke tred gehakt
tot kras rumoer.
Bij de geboorte van deze zonnedag
monkelt de vreugdeplooi op ieder gelaat een glimlach.
Ik voel mij elke vreemdeling vriendverwant,
lijk scheiding-door-de-afstand naderbrengt
M’n wezen ligt in de mensengemeenschap gemengd.
Is niet elke hand
d’aanvang van een broederband ?

Advertenties