Tagarchief: Flora de Lannoy

EEN LIED Flora de Lannoy

EEN LIED
Flora de Lannoy
Aan den dichter van  Derflied

‘k Had van ons bei een lied gedicht,
Wiens vreemde woorden schenen
In d’eerste stroof als vreemde droom,
De tweede als een bee zo vroom…
— En ‘k heb gelachen in dat lied.
Opdat ik niet zou. wenen. – –

Uw woorden klonken in het lied
En in de wondre wijze :
— « De minne die het heerlikst mint,
Is die geen wederminne vindt » —
Zo spraakt gij ; en toen stierf de toon
Van ’t lied, zoo zoet,… zoo lijze…

postkaart rond 1914

Advertenties

Als rode rozen..Flora de Lannoy

ALS RODE ROZEN
Flora de Lannoy

Als rode rozen dromend hoofdjes nijgen
En witte, lijdzaam , blank te mijmren staan
geheim vol reuz’len ziverige blaân .
bij zoelen zomernacht, in roerloos zwijgen.

Als zuchten door de lange lindelaan,
In zwarte. onbewogen bomen dreigen.
Laat ik mijn bleke , handen nederzijgen
En roerloos staar ik naar de stille maan.

Weer glijdt ze traag, in onverstoorb’re ruste.
Weer drijft z’op ’t water als een blanke zwaan,
Herinnert, hoe, toen gij voor ’t eerst me kuste
Gij, bij haar glans, mij eeden hebt gedaan.

Haar licht… het straalt ; Uw heilige eeden… heen!
En ik herdroom mijn droom van lang geleên !…

Wilrijk . Flora de Lannoy.

Kaartje gepubliceerd 1913

Een Lied Flora de Lannoy

Een Lied
Flora de Lannoy
Aan den dichter van Derflied’

k Had van ons bei een lied gedicht.
Wiens vreemde woorden schenen
In d’eerste stroof als vreemde droom.
De tweede als een bee zoo vroom..
En ‘k heb gelachen in dat lied.
Opdat ik niet zou weenen. —

Uw woorden klonken in het lied
En in de wondre wijze :
De minne die het heerlikst mint.
Is die geen wederminne vindt »
Zoo spraakt gij; en toen stierf de toon
Van *t lied, zoo zoet…. zoo lijze

nieuwjaarskaartje zonder datum

Zoo sprak Willy’s Moeder, Flora de Lannoy

Zoo sprak Willy’s Moeder, die door hooge liefde schoone Vrouw
Flora de Lannoy

Wat ben jij eindeloos bemind,
Mijn schat, mijn eenig goed, mijn kind
Mijn leven, ’t heilig doel ervan ;
je bent,,.. wat ik niet zeggen kan.
Weet, als ik lache, juich of zing,
\lijn zonnestraal, mijn lieveling,

Als ‘k moedloos ben, of weenen zou.
’t Is immer, steeds en nóg voor jou
Door *t schetnergrauwe leven heen.
Zoek ik een licht, maar vind er geen
Dan in jou jong, geliefd gezicht.
Kind. ik kan niet leven zonder licht .

nieuwjaarskaartje zonder datum

SCHEIDEN. Flora de Lannoy

SCHEIDEN.
(A an D…)
Waarom mijn handen zoo in d’uwe trillen ?
Waarom mijn oogen droef in d’uwe zien ?
Nu zal ik nooit meer wenschen, nooit meer willen
Wat heden wel had kunnen zijn, misschien…

Die grijze stemming en die grijze regen,
U weet ik moe, ik zelf ben mat en loom.
’t Is of dat wéer op onze ziel blijft wegen.
En wat we wilden ? Ach, het blijve een droom !

Begrijpen zouden wij elkaar en weten
Hoe goede vriendschap heilzaam troosten kan.
God! Hebben wij dan beiden nu vergeten
Wat goed zijn is ? En… moet het einden dan ?…

Ons grauWe onverschilligheid wordt wrangheid;
Gij lacht; en zelf, gij arme, voelt g’hoe ’t schrijnt !
Ik weet niets meer van onrust of van bangheid,
Een leegte plots en ‘k voel hoe dát me pijnt.

Al waar’ ’t een gril; ,nu zullen we dan scheiden.
Gij voelt, niet waar, ’t moet einden nu, mijn vrind
Die groote, mooie vriendschap van ons beiden ?
‘k Heb nooit te veel, te weinig u bemind.
0, voel mijn handen nu in d’uwe trillen!
Zie hoe mijn oogen droef in d’uwe zien.
Ik zal nu nooit meer wenschen, nooit meer willen,
Wat heden wel had. kunnen zijn, misschien…
FLORA DE LANNOY.

uit Vlaamsch leven

Lannoy, Flora de (1895-1958)