Tagarchief: Flora de Lannoy

NACHTWAAK van Flora de LANNOY

 

NACHTWAAK
Flora de LANNOY
Schel-klare sterren steken in de zwarte lucht;
En de avond die zo stil is,… zo stil,
Doorspeert een stoomfluitklank, zo schril
En met een langen bangen zucht

Beloftevol bruiselt het water, het spréékt.
En wachtende bomen luisteren,
De angstig-bleke wilgen fluisteren
Van ’t geluideloos duister dat vol mysterie steekt.

De zwarte geheimnis van ’t levende water
Vangt de trillende gil van de schendende stoomfluit’
In het Water is leven en dood, en in dat geluid
Is de macht van een god en de lust van een sater

O, mensenziel die niet kan haten, en devoot ,
— gevoed door ’t heilig leven, — voelt en dankend steeds uw vreugd beleed.
Wees voorbereid, ontvang, en weet :
De smart is dubbel leven met een smaak van dood.

nieuwjaarskaartje verstuurd 1924

Advertenties

Toen gij niet wist Flora de Lannoy

Toen gij niet wist
Flora de Lannoy

Veel woorden heb ik niet voor u gezegd;
O, neen en ‘k weet nog hoe gewoon ze klonken
Maar ik weet ook nog hoe uw ogen blonken,
Om wat ik er voor u had ingelegd.

Ik heb voor u gedroomd, wel honderd dromen.
Die gij niet wist en die g’ook niet vermoedde ;
‘k Heb veel voor u gedacht, terwijl ‘k bevroedde.
Dat u mijn dromen nader zouden komen.

Ik heb voor u gezucht, wel duizend zuchten,
Waarvan ik toch aan niemand spreken dorst ;
Maar rust mijn hoofd nu stil aan uwe borst
Dan ben ‘k getroost en ‘k wil u nooit meer vluchten

postkaart verstuurd rond 1924 05cent ALBERTBLAUW 150 OAC ANOER 3144

NACHTWAAK van Flora de LANNOY.

NACHTWAAK
van Flora de LANNOY.

Schel-klare sterren steken in de zwarte lucht;
En de avond die zo stil is,… zo stil,—
Doorspeert een stoomfluitklank, zo schril
En met een langen, bangen zucht.

Beloftevol bruiselt het water, het spréékt.
En wachtende bomen luisteren,
De angstig-bleeke wilgen fluisteren
Van ’t geluideloos duister dat vol mysterie steekt.

De zwarte geheimnis van ’t levende water
Vangt de trillende gil van de schendende stoomfluit’
In het Water is leven en dood, en in dat geluid
Is de macht van een god en de lust van een sater

O, mensenziel die niet kan haten, en devoot ,
— gevoed door ’t heilig leven, — voelt en dankend steeds uw vreugd beleed.
Wees voorbereid, ontvang, en weet :
De smart is dubbel leven met een smaak van dood.

1924 albert 5 cent subar 1182 paris

 

DROEF VERLANGEN  FLORA DE LANNOY.

DROEF VERLANGEN
FLORA DE LANNOY.
Laat mij genesteld, klein, heel klein,
In uw omarming ; vraag of zeg
Nu niets, maar zoen die droefnis weg
Nog éénmaal wil ik zalig zijn
‘k Voel, dicht bij ’t mijne, uw gezicht
En in mijn oogen die van u,
En, lieve, hoe ‘k u lieve nu..
O, blijf nog bij me, dicht, heel dicht !
Gij zoent mijn ogen en mijn wang ;
Laat mij genesteld, klein, heel klein,
Na ’t scheiden zullen we eenzaam zijn
Na ’t scheiden zijn de dagen lang.-

verstuurd 1916

EEN ZONDAGAVOND Flora De Lannoy

EEN ZONDAGAVOND
Flora De Lannoy

ik hoor hoe, in de lege straat,
D’eentoon’gen tred steeds verder gaat.
En later sterft het stap-geluid.
Och ! of ik ook mijn oogen sluit
En de gordijnen nederlaat,
‘k Zie altijd weer dat wit gelaat
En, of de rode mond zich sluit,
Die lichtende ogen spreken ’t uit !
Hoe heel ’t vizioen daar voor me staat,
’t Spreekt noch van liefde noch van haat ;
God, ‘k weet niet meer, wat het beduidt..
Ik hoor een doodsklok nu. die luidt!
Hard bonzend kreunt zij : « Uit ! ’t is uit !
En ‘k stop mijn ooren !.. ’t Geeft geen baat.
‘k Hoor in de stille lege straat,
D’eentoon’gen tred, die verder gaat….

Nieuwjaarskaartje verstuurd 1914

DAARNA Flora de Lannoy

DAARNA
Flora de Lannoy
Aan Magda.

Traag draalt om mijn gezicht, de trage avend
Geluideloosheid wijlt, het duister lavend
En ’t duister draagt de stilte, slechts de klok
Doorpeilt die met haar tik-tak, zonder wrok.

Zo blijft zij d’uren aan elkander rijgen.
Vertrouwd met stil gepeins en vromig zwijgen.
Een late bloem hangt onbewogen, loom ;
Haar vreemde geur is als een vreemde droom

En doet vermoeden, wonderliker leven
Dan dát van stoeren strijd en machtig streven.
Toch… ‘k wensch die ongekende weelde niet;
Maar als ik, moe van strijd, wat rust geniet,

Bij late bloemen die zo vreemdelik dromen.
Zal weer als nu, zo traag, de avend komen.
‘k Zal samen met ze peinzen en ‘k zal weten,
Dat ‘k zonder strijd, te leven had vergeten.

nieuwjaarskaartje verstuurd rond 1910

 

Zo sprak Willy’s Moeder, die door hoge liefde schone Vrouw Flora de Lannoy

k

Zo sprak Willy’s Moeder, die door hoge liefde schone Vrouw
Flora de Lannoy

Wat ben jij eindeloos bemind,
Mijn schat, mijn enig goed, mijn kind
Mijn leven, ’t heilig doel ervan ;
je bent,.., wat ik niet zeggen kan.
Weet, als ik lach, juich of zing,
mijn zonnestraal, mijn lieveling,

Als ‘k moed’loos ben, of wenen zou
t Is immer, steeds en nóg voor jou
Door ’t schemergrauwe leven heen
Zoek ik een licht, maar vind er geen
Dan in jou jong, geliefd gezicht
Kind, ik kan niet leven zond licht.

Nieuwjaarskaartje verzonden 1902 1centlicht groen