Categorie archief: Geen categorie

Ubi bene. Pastoor Huibrecht Creten

Ubi bene

Huibrecht Creten

Aan een tafel wel gezeten.
Met veel vrienden aan mijn zij,
Kan ik alle leed vergeten
Zo gelukkig en zo blij !
Ubi beni, ibi patria
Tralala.
Houdt de droge venten buiten,
Dat zij naar de weerlicht gaan;
Laat de bozen allen fluiten,
Zij die geen geluk verstaan,
Ubi bene._ enz
Goede harten, blijde zonnen,
Zonder wolken van verdriet,
Goede harten zijn de bronnen
Waar de blijdschap uit ontschiet
Ubi beni, enz. »

Nieuwjaarskaartje verstuurd 1910 frrd10 circe 4256

Advertenties

Passie 2 Hendrik Cayman

Passie 2
Hendrik Cayman

Het daglicht sterft in vree van rode schemerstonden
en wijlt in waasgeweemoedstinten boven ’t meer,
waar — paars en rood — het bloed vervloeit der zonnewonden
en diep de weerschijn glanst van ’t roerloos wolkenheer
De wind heeft in het wiegelend zeebed rust gevonden,
waar nog een late meeuw ronddwaalt met moede veer,
en ’t is of de avondrust voor eeuwig had gebonden
de woelige zee — zo stil zijgt de avondvrede neer.
En daar, ter landzij, waar de duinen dromend lengen,
stijgt zacht de maan, de bleke ziel van de avondvrede,
en boven ’t donkerend meer stijgt de avondsterre mede.
Een meteloos gevoel van wel en weemoed tevens
daalt me in de ziel en ik voel — o puurst genot des levens!
mijn vreeverwonnen drift haar rode passies plengen

ARME WEDUWE Elise Deringen

ARME WEDUWE

Elise Deringen
In ’t weelderig  boudoirtje
Gevoerd met blauw satijn,
Waar zacht getemperd lamplicht
Weerstraalt met amberschijn,
Zit in gepeins verzonken
Een schone bleke vrouw,
De wimpers zwaar van tranen,
Gehuld in ’t kleed van rouw.
Wat deert deze arme rijke,
Die zich in weelde baadt,
Waarom dat bitter schreien,
Dat somber, zwart gewaad?
Helaas ! de gruwzame oorlog,
Die onheil brengt en dood,
Ontrukte haar den dierbare,
Haar trouwen echtgenoot.
Hij trok zo moedig henen,
Met hoop in ’t mannenhart,
Zij bleef zo treurig achter,
In diepe zielesmart.
Hij vocht zo koen, zo dapper,
Hij was een ware held,
Maar werd door ’s vijands kogels
Ten laatste neergeveld
Omringd door pracht en schatten ,
Zit stil de jonge vrouw
In stomme wanhoop neder,
Gehuld in ’t kleed van rouw.

postkaart verstuurd 1910 frgr5 fauvette 1183

DRIELUIK, VAN MAURICE STEENHOUT.

III JEZUS

MAURICE STEENHOUT

Zij, die met ziele-lasten als belaán.
moe-torsend hunne levensscherven,
niets hopen meer dan ’t uur van sterven,
zij troffen Jezus wandelend op hun baan.

En Hij, mild, metend hunne ziele-duisternis
bij hunner ogen leedgestaar,
en met ootmoedig-gul gebaar
hen nodend aan Zijn rijken liefde-dis,

Hij bood er hun Zijn have en goed,
terwijl Hij stralend in Zijn schoonheid rees :
Daar, neem en eet, dit is mijn vlees,
daar, neem en drink. dit is mijn bloed !

En daar Hij sprak het liefdewoord
kwam hunne ziel in wijde klaarte baden,
en door hun leven rilde een hergeboorte,
als jeugdig sap door jonge lentebladen.

Hun ziele fladderde om Zijn ziele rond
en dronk aan Zijne ziele klaarte,
als vlinder, die eens rups was laag bij grond
uit reine lelie honing gaart. ‘

verstuurd rond 1910 frgr5 circe4169

LENTETIJD Lode Wene

LENTETIJD
Lode Wene

De wijde laan van witte berken heel
ten end’. daar rijzen ranke populieren
wier slanke toppen suizend, zingend. zwieren
een zachte zang van zoelig windgespeel..
En onder aan die hoge populieren
op groene zoden als gespreid fluweel,
bezaaid met weidebloemen blank en geel
vlei ik mij neer en kom de Lente vieren
De Lente met haar zacht gestreel en blij
gekweel van lieve vogels viert in mij
ook, blij begroet, het nieuwe jaargetij
Zoo dacht mij, maar mijn moede warrlend brein
noopt mij veeleer tot een onrustig
geheimvol bij elk nieuwe lentetijd.

Nieuwjaarskaart verstuurd 1905