Herinnering 2 Hendrik Cayman

Herinnering 2
Hendrik Cayman
O, schoon waart gij, o lief, in ’t weiflend zacht-ontwijken
van mijn eerste liefdgebaar, schoon als dageraad
die, bloeme-schuchter, slechts teer-weiflend opengaat
en zacht ten dage groeit, maar nog geen dag wil lijken
En schoon ook waart ge, o lief, toen gij me teer kwaamt reiken
toen gij me mildlijk bood, in liefdes overdaad,
de bleke kelke van uw driften-schoon gelaat.
teer-roze als avondlucht in ’t eerste sterreprijken!
En toch, wat me uit ’t verleen het schoonst blijft tegenwenken
’t is niet uw blauwig oog, ’t is niet uw lippen rood
maar wel de diepre vreugd die de eigen fancy bood ,
die lang na uw liefde nog leefde in mijn herdenken!
En dat’s mijn zware zonde en dat ’s mijn liefde dood
dt ik zelf in mijn ziel dit Schoonste-Zelf dierf krenken.

nieuwjaarskaart verstuurd 1923

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s