Het Bronneken Lambrecht Lambrechts

Het Bronneken
Lambrecht Lambrechts

Ik bleef in het bos bij het bronneken staan,
Dat neurde bezijden de mossige baan.
Een meende daar gooit in een zwierigen boog
Een meisje haar kleurige ballen omhoog.

Ik heb op de lokkende bloemen gerust ;
Wat werd ik er fijn in een dutje gesust !
Een liedje bewoog in den dartelen plas,
Alsof het de stem van een orgelken was

Geen wekkerken noodde zoo vlijtig : Sta op!
Het zonneken speelde in den guitigen drop,
En lachte, totdat er in “t wiegende woud
Een bronneken laaide van borrelend goud !

kaartje verstuurd 1921

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s