TOEN WIST IK…. MARIA DE LANNOY

TOEN WIST IK…. MARIA DE LANNOY

Toen wist ik, dat ge mij beminde.
toen mij de luwe zomerwinden
door stille, ster-bezaaide nachten
al uwe lievende gedachten brachten.

‘k Hoor nog alleen in ’t zoel geluchte
de stervensmoede winden zuchten;
geen woord van u, geen klank meer ruist er
tot mij, hoe ik op ’t windgefluister luister.

Gaat nu naar and’ren uw verlangen,
en luistert gij op and’rer zangen?
Zult gij mijn stemme niet meer horen?
leeft dan mijn lied zijn zoet bekoren verloren?

Dan zullen and’re klanken stijgen
uit mijn gemoed: mijn smart zal zwijgen:
ik zal van mijn begochelingen
en al mijn zoete ‘erinneringen zingen.

Dit zou mijn loon zijn, dat gij wedel
mij in uw armen naamt, heel teder,
zo mijne smart in slape suste
en mij, wijl ‘k aan uw harte rustte, kuste

nieuwjaarskaartje verstuurd 1913

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s